Σήμερα στο Μοναστήρι δεν υπάρχουν καλόγεροι. Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το Καθολικό της Μονής, τα κελιά καθώς και τη θολωτή είσοδο. Παρόλο που το εσωτερικό της Μονής χρονολογείται την Βυζαντινή εποχή, πιστεύεται ότι είναι αρχαιότερη λόγω των Πατριαρχικών εγγράφων που βρέθηκαν και χρονολογούνται το 16ο αιώνα. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι χτίστηκε το 1570 από ευγενείς που ήθελαν να ζήσουν εκεί και ανακαινίστηκε το 1574 από τον Μοναχό Ιάκωβο Λαγκαδιώτη.

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα της τουρκικής κατοχής το μοναστήρι θεωρήθηκε ως το πιο αξιόλογο μνημείο της Χίου, μετά τη Νέα Μονή, και ήρθαν να ζήσουν εδώ ως μοναχοί Χιώτες αριστοκράτες και να μελετήσουν επίσης την Αγιολογία του. Η μονή είναι διακοσμημένη με πολύ ωραίες ζωγραφιές, μερικές από αυτές ανατέθηκαν στους Χιώτες κληρικούς και ζωγράφους, Εμμανουήλ Καλαρώνη το 1620 και Νεόφιλο Παραδείση δύο χρόνια αργότερα, αλλά ποτέ δεν τελείωσαν λόγω έλλειψης οικονομικών. Επίσης κάποιες ζωγραφιές ανατέθηκαν το 1730 στον ζωγράφο Κωνσταντίνο που καταγόταν από το χωριό Καταρράκτη, όταν ανέλαβε την Αγιογραφία του Καθολικού. Δυστυχώς πολλές αγιογραφίες καταστράφηκαν λόγο της επίθεσης των Τούρκων το 1822 και του καταστροφικού σεισμού το 1881.

Οι νωπογραφίες που σώζονται ακόμα και σήμερα ζωγραφίστηκαν με παραδοσιακή τεχνική και με επιρροή από τη Δύση από έναν ανώνυμο καλλιτέχνη το 1849, σύμφωνα με επιγραφή που βρίσκεται στην κεντρική είσοδο της εκκλησίας στο εσωτερικό του Καθολικού. Πολύ σημαντική είναι η σκηνή στην αριστερή περιοχή του Νότιου τοιχώματος με την επιγραφή «Η ζωή ενός Αληθινού Μοναχού». Η νωπογραφία αναπαριστά ένα σταυρωμένο μοναχό με μία ζωγραφιά της κολάσεως στα αριστερά και μία ζωγραφιά με τον κόσμο και τον θάνατο σε δύο ξεχωριστά επίπεδα, στα δεξιά. Στο μοναστήρι μπορείτε να βρείτε επίσης μία μεγάλη βιβλιοθήκη με αρχαίες περγαμηνές που χρονολογείται το 1462 και θεωρείται ως η τελευταία μαρτυρία της Αγίας Ματρώνας της Χίου.